داخائو
خوب. این هم نتیجه سفر به مونیخ و بازدید از داخائو. فکر می کنم به سر درد و کوفتگی دیدار داخائو در روز اول سال بیارزد! نمی دونم واقعن نمی تونم بفهمم که یک ملت چطوری 12 سال چنین چیزهایی رو تحمل کردن و هیچی یا چیزی نزدیک به هیچی نگفتن . درکش برام خیلی سخته

2 Comments:
مرسی میترا جان از گزارشی که نوشتی. یادآوری این چیزها اگر چه آدم رو از آدم بودن شرمنده میکنه ولی واقعا لازمه. من اعتقاد دارم هر چی که بقیه آدمها کرده اند و می کنند در عهده توانایی من هم هست و ریشه هاش و استعدادش در وجود من هم هست ، فقط احتیاج داره که شرایطش ظهور کنه و من هم درست توی اون موقعیت قرار بگیرم. چنین تصوری تمام تنم رو میلرزونه وقتی می بینم آدمیزاد چه استعدادهایی داره. برای همین مرور همه این چیزا لازمه ، مکرر در مکرر.
خصوصا وقتی رییس جمهور مملکتت همه این چیزا رو انکار میکنه.
مرسی میترا جان
بیارزد غلظه
باید بنویسید بیرزد
Post a Comment
<< Home