زنان در كردستان
هفته گذشته انجمن زنان ايراني در شهر كلن دو فعال زنان از كردستان عراق را دعوت كرده بود تا در مورد وضعيت زنان در آنجا صحبت كنند. دو زن جوان و سرشار از انرژي كه زبان زيباي كردي را با حرارتي پرشور صحبت مي كردند. از آن همه شور و نشاطي كه در كلامشان بود به ياد تلاش بي وقفه دختران جوان و زنان ايرانمان افتادم. به ياد فرناز و پرستو و گلناز و به ياد نوشين و پروين و منصوره و هزاران زن ديگر كه سالياني است گلويشان در فرياد بر عليه ستم جنسي خراشيده شده و به ياد سهمي افتادم كه اينان از اين همه فرياد گرفتهاند و سهمي كه زنان كرد دارند.
رامك از كردستان به قول خودش آزادشده در سال 1991 ميلادي گفت:
در كردستان عراق زن حق دارد براي طلاق نقاضا كند و اگر شوهرش بعد از يك سال راضي به طلاق نشود دادگاه حكم طلاق را جاري مي كنرد.
در كردستان عراق تعدد زوجات ممنوع است.
در كردستان عراق ختنه دختران جرم محسوب شده و عامل اين جرم تحت پيگرد قرار مي گيرد.
در كردستان عراق چندين خانه امن براي زنان وجود دارد كه در آنها دختراني كه خارج از ازدواج باردار شده اند مي توانند پناه بگيرند و فرزند خود را به دنيا بياورند و اگر بخواهند امكان فرار آنها به كشورهاي اروپايي فراهم مي شود.
در كردستان عراق ازدواج اجباري ممنوع است و...
به دنبال منابعي موثق هستم تا متن قانوني اين شنيده هارا به دست آورم كه در آن صورت حتمن گزارشي مفصل از آن خواهم نوشت. اميدوارم تا آن موقع گلوي فرناز و منصوره و پروين خراشيده تر از قبل نشده باشد.
